بگذارید این را بگویم:
مادر من یک کلاس بیشتر سواد ندارد (و همیشه از این موضوع ناراحت است و می گوید: آدم بی سواد مثل آدم کور می ماند.
برای همین هم همیشه به درس خواندن ما تاکید دارد).
کارنامه مادر بنده نشان می دهد ایشان در درس املا ضعیف ترین عملکرد را داشته اند ( و احتمالا یکی از دلایل بازماندنشان از تحصیل هم همین باشد. )
اما در درس ریاضی بهترین عملکرد را داشته و بهترین نمره را از این درس اخذ کرده اند (حدس میزنم نمره های درخشان بنده هم در درس ریاضی زمینه ی ارثی داشت)
این عملکرد باعث شده مادرم با اینکه توانایی خواندن و نوشتن ندارد، اما سری از حساب و اعداد در بیاورد
مثلا ساعت را بخواند
اعداد را بشناسد و
مهمتر از همه بتواند شماره بگیرد (البته به سبک خارجی ها: یعنی اعداد را یکی یکی برایش بخوانی
مثلا بگویی: صفر، نه، یک، هفت،
نه اینکه بگویی، صفر نهصد و هفده)
از این همه تکنولوژی مادر من یک گوشی تلفن همراه ساده دارد،
این تلفن های همراه قابلیت شماره گیری سریع هم دارند: یعنی با انجام یک سری تنظیمات میتوانی با فشار دادن هر یک از شماره های یک تا نه، با یکی ازمخاطبانت ارتباط برقرار کنی.
من هیچوقت با مادرم چت و پیامک بازی نکرده ام
اما همیشه
مادرم
با زدن شماره ۹ تلفن همراه اش به من زنگ میزند .
من ۹ را می ستایم.
۹ برای من یعنی
صدای زیبای مادرم
۹ یعنی
یک دنیا دلشوره ی مادرانه
۹ یعنی یک دنیا عشق مادرانه...
مادرانه هایتان پاینده باد.
--------------------------------
برچسب:
نویسنده: نرگس قاسمی